متن روایت
شروع چهار بخش: ۰۰:۰۷، ۰۰:۴۱، ۰۱:۰۹ و ۰۱:۵۱؛ برای شنیدن هر بخش، دکمهٔ کنار شروع متن آن را بزنید.
بخش اول: قانون بقا در بازیها
به نام خدا. روایت سند ایستادگی.
همسنگریها! تو بازیهای ویدیویی یه چیزی داریم به نام نوار سلامتی یا همون هلث پوینت. وقتی وسط یه مرحله سخت، جون کاراکترتون میرسه به رنگ قرمز و فقط یک درصد ازش میمونه، معمولاً چیکار میکنید؟ احتمالاً میگین قایم میشیم، فرار میکنیم تا جون بگیریم یا حتی تسلیم میشیم. دقیقاً؛ قانون بقا میگه وقتی جونت کمه، برو عقب.
[راهنمای راوی: با لحن گفتوگویی و سرعت متوسط بخوانید. اصطلاح «هلث پوینت» را واضح ادا کنید و بعد از پرسش «معمولاً چیکار میکنید؟» مکث کوتاهی داشته باشید. هنگام همراهی با صوت، از مکثهای خود فایل استفاده کنید.]
بخش دوم: ژنرال در وضعیت یک درصد
حالا به این ژنرال خط مقدم ما نگاه کنید. از نظر فیزیکی، بدنش تو همون حالت یک درصده. واکر دستشه، یعنی زانوها و کمرش دیگه یاری نمیکنه. تو یه شب سرد، وسط خیابون، با بدنی که به زور روی پا مونده، اومده بیرون. قانون دنیای مادی میگه این آدم الان باید تو خونه کنار بخاری نشسته باشه و استراحت کنه.
[راهنمای راوی: لحن آرام و توصیفی داشته باشید. هنگام اشاره به واکر، تصویر را نشان دهید و فرصت کوتاهی برای دیدن جزئیات بدهید. حجم صدا را ثابت نگه دارید.]
بخش سوم: ماموریت پرچمدار
اما تو دنیای مبارزه و جنگ و ارادهها، یه قانون دیگه داریم: مأموریت پرچمدار. تو بازیهای تسخیر پرچم، مهم نیست سرعتت چقدره یا چقدر جون داری؛ مهم اینه که پرچم نیفته. این پیرمرد نیومده که بدوئه، نیومده که با دشمن تن به تن بجنگه. طراح این پوستر یه جمله طلایی نوشته: «اون نیومده راه بره، اومده تا راهو نشون بده.» اومده بگه وقتی من با این وضعیت جسمی و فیزیکیِ پام، پای کشورم وایسادم، شما نیروی تازهنفس حق نداری جا بزنی.
[راهنمای راوی: جملهها را شمرده بخوانید. پیش و پس از نقلقولِ نوشتهٔ پوستر مکث کوتاه کنید تا مرز نقلقول روشن باشد؛ از افزودن جمله به متن خودداری کنید.]
بخش چهارم: سوال از افسران جوان
سؤال از شما، افسران جوان! وقتی این پرچمدار با یک درصد توان جسمی اما صد درصد توان روحی تو میدونه، ما با صد درصد توان جسمی و جونی، کجای این خط مقدم ایستادیم؟ پرچمو قراره چطور از دست ایشون بگیریم؟
[راهنمای راوی: دو سؤال پایانی را روشن و با لحن پرسشی بخوانید. پس از پایان صوت، چند ثانیه برای فکرکردن و پاسخدادن مخاطبان فرصت بدهید و صحبت پاسخدهنده را قطع نکنید.]

