پویش آغاز پُرقدرتمجموعه‌های روایت‌گری انجمن‌های اسلامی مدارس استان همدان
تصویر عهد خانوادگی
دانلود تصویر ↓

صوت روایت

دانلود صوت ↓

متن روایت

بخش اول: دو مدل فرمانده در تاریخ

توی فیلم‌های تاریخی همیشه دو مدل پادشاه و فرمانده داریم. مدل اول اونیه که سربازها رو می‌فرسته تو خط مقدم خون و آتیش، ولی خودش توی قلعه ضدگلوله می‌شینه و چای می‌خوره. اما مدل دوم فرمانده‌ایه که زره می‌پوشه، سوار اسب می‌شه و جلوتر از سربازهاش تو دل خطر شمشیر می‌زنه. شما حاضر بودید برای کدوم فرمانده جون بدید؟ قطعاً دومی.

[راهنمای راوی: با لحن روایی و تصویرساز شروع کنید. بین توصیف دو فرمانده مکث کوتاه بگذارید. پرسش پایانی را مستقیم و روشن بخوانید و پیش از «قطعاً دومی» کمی مکث کنید.]

بخش دوم: حضور در نقطه صفر خطر

حالا بیایید به این تصویر نگاه کنیم. توی خیلی از کشورهای دنیا تا بوی جنگ و خطر می‌آد، مقامات ارشد سریع خانواده‌ها و بچه‌هاشون رو با پروازهای اختصاصی می‌فرستن اروپا و آمریکا تا جاشون امن باشه. اما فرماندهان و مسئولین ما مثل شهید رئیسی، شهید زاهدی و غیره توی قلعه قایم نشدن. اونا توی نقطه صفر خطر بودن؛ چه توی هلی‌کوپتر روی کوه‌های مه‌آلود، چه تو سفارتخونه‌ای که هدف موشکه.

[راهنمای راوی: در جمله نخست به تصویر اشاره کنید. نام‌ها را شمرده و محترمانه بخوانید. پیش از «اما فرماندهان» مکث کنید و دو نمونه پایانی را با سرعت متوسط و لحن جدی بیان کنید.]

بخش سوم: داشتن پوست در بازی

و عجیب‌تر اینکه خانواده‌هاشون هم می‌دونستن اینا تو لیست ترور دشمنن، اما چمدون نبستن که فرار کنن. موندن و پا‌به‌پای اونا خطر رو به جون خریدن. تو ادبیات مدیریت به این می‌گن داشتن پوست در بازی. اونا عهدشون با مردم رو با جوهر امضا نکردن، با جون خودشون و خانواده‌شون امضا کردن.

[راهنمای راوی: لحن همدلانه و آرام داشته باشید. پس از «موندن» مکث کوتاه بگذارید. اصطلاح «پوست در بازی» را واضح ادا کنید و تقابل «جوهر» و «جون» را با تأکید ملایم بخوانید.]

بخش چهارم: درس برای مدیران آینده

مدیران فردای ایران، فردا که شما به مقامات بالا رسیدید، مثلاً توی زمینه صنعت، علم یا دولت، این عکس باید یادتون باشه. فرمانده واقعی کسیه که سرنوشتش رو از سرنوشت مردمش جدا نمی‌کنه. چقدر روی شخصیت خودتون کار کردید تا در آینده از اون مدیرهایی باشید که خودشون تو خط مقدم سختی‌ها می‌ایستن؟

[راهنمای راوی: با خطاب مستقیم و لحن تأملی آغاز کنید. پس از «این عکس باید یادتون باشه» مکث کوتاه کنید. پرسش آخر را شمرده بخوانید و پس از پایان صوت برای پاسخ‌دادن فرصت بگذارید.]

دانلود تصویر ↓
تصویر کامل عهد خانوادگی